dinsdag 21 januari 2014

Het vervolg

Het was een gedoetje vandaag en ik had echt heel erg met mijn kleine boef te doen. Ze was zo enorm misselijk en voelde continue dat ze moest overgeven. Dat staat haaks op het stil liggen tijdens de scan en ook ervoor. 
En ja hoor, zowel voor, tijdens en na de scan moest ze overgeven. Gedwongen zo stil mogelijk dat te doen en over zichzelf heen. Werkelijk te sneu en bijna onmenselijk!
Goed.....dat ze zowel misselijk is als nog steeds koorts heeft is een feit. Maar waar het vandaan komt blijft een vraag. Ook op de scan is niets maar dan ook niets geks gevonden. Top! Beter konden we eigenlijk niet horen! Nog meer zekerheid dat er geen gekke dingen in het lijf zijn te vinden. 
Dus het duimen heeft geholpen! 
Het blijft voor ons heel gek. Yuna is wel degelijk anders. Ze ligt al dik 2 weken op bed en vind dat prima. Zij en stil zitten? Normaal niet!
Toch berusten wij ons nu in hoe de zaken ervoor staan en gaan we morgen naar huis! De kuren die nog komen zullen wel op de situatie worden aangepast. Sneu voor Yuna want dat houdt in dat haar laatste zware kuur nog op een ander moment zal volgen. Dat wederom haar haartjes zullen uitvallen juist als er net millimeters gaan groeien. Voor de 1 misschien totaal niet belangrijk. Voor een meisje van 8 van degelijk belang. Haar haren zijn lang genoeg weg geweest. Maar goed....risicomijdend werken staat momenteel voorop. 
Feit is dat er alles is gedaan om de bron op te sporen en er niets is gevonden. Nu op naar huis, op naar de toekomst. Steeds een beetje dichterbij een leven zonder ziektes??? Ik ben er klaar voor!

Voor degene die iets missen....ik mis het ook! Heb zojuist per ongeluk het voorgaande bericht gewist. Sorry. Om een lang verhaal kort te maken was geen nieuws goed nieuws! 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten