2 dagen leek de stijgende lijn er te zijn. Alles als gepland. Zo gingen wij gisteravond ook als gepland naar huis met de kuur achter de rug. Op naar 2 weken thuis!
Wij allemaal in volle hiephoi stemming en wat genoot ik gruwelijk van de knuffels en blije bekkies van Indy en Demi toen we thuis kwamen. Nog maar 3 nachten en dan is ook Hans weer terug uit Singapore dus we leken reunited. Leken. Tuurlijk. Leken. Want na nog geen kwartier thuis hielp ik Yuna haar kleding uit te trekken omdat het voor alle meisjes met half 9 op de klok meer dan bedtijd was.
Broek over haar wondgebied heen en alsof het een slechte film was.....kon ik zien dat haar huidje duidelijk ineens vurig roder was. Wtf??? Wat nu?? En waarom nu net hier thuis?? Omdat er zooooveel onderzoeken en kweken en de hele rambam zijn gedaan twijfelde ik. Wel of niet iets mee doen? We zijn thuis gebleven maar de koffers heb ik opnieuw gepakt..... Regelmatig in de nacht nagekeken bij mijn meisje en alles leek rustig. Wijze raad van mijn moeder en een hamerende orthopeed die in mijn gedachte telkens boven dreef en daarbij toch alle bevindingen van de afgelopen tijd zijn we vanmorgen toch naar het AMC gegaan. Liever een x teveel dan te weinig.
Eigenlijk blij en opgelucht maar toch met zoveel vraagtekens zit ik nu naast het bed bij Yuna. In het Amc.
Vanmorgen hebben 2 orthopeden haar wond bekeken. 1 had het vermoeden van alleen een oppervlakkige infectie. De ander wilde ook een abces uitsluiten of toevoegen en daarom is een echo gemaakt. En dus niet voor niets.....
Voor wat ik heb begrepen zijn beide aanwezig. Het 1 kan met antibiotica worden aangepakt. Het ander ook alleen is daarvoor wel een operatie aan vooraf nodig. En nu is dus het wachten op het moment dat Yuna wordt opgeroepen voor de ok. Hopelijk ergens vanavond.
Haar eigen orthopeed zal haar opereren (al ben ik ook voorbereid op weer een tegenslag voor Yuna want niet echt alles zit mee). Dat is fijn voor Yuna want inmiddels hebben zij een sterke band en is dat haar vertrouwde gezicht.
Als de wond van binnen schoon is kan de antiobiotica worden gestart. En omdat Yuna haar hb waarde onder de 5 ligt (mede door de chemo) volgt er daana een bloedtransfusie. Afhankelijk wat er uit de kweek komt wordt bepaald hoe en waar het herstel zal worden voortgezet.
Inmiddels ben ik weer ingesteld op wederom een week of 2 een gebroken gezin. Maar dat doet pijn. Je meisjes zonder keuze wederom moeten achterlaten is bruut.
Helaas staat niets in verhouding tot het krijgen van een beter meisje zonder pijn. En dus moeten we met zijn allen slikken. Heeeeeeel veel.
Ik hou jullie op de hoogte.
En hulplijn 4 die eigenlijk niet zou bestaan is bij deze ingezet....kaartjes en tekeningen worden door Yuna maar ook door Indy en Demi absoluut gewaardeerd!
Podver...!
BeantwoordenVerwijderen