Lieve Yuna, je weet, dit blog gaat over jou, is om de mensen bij te praten over jou maar is in de toekomst ook voor jou. Zodat we, later als je groot bent nog eens samen na kunnen gaan wat er allemaal is gebeurd.
Ik richt me in de openheid tot jou. Vanmorgen heb ik je even laten liggen in een heerlijke slaap. Ik ben een ontbijtje gaan halen en de dag leek mooi te beginnen. Ik kwam boven en de gordijnen waren open. Jij zat op je bed, de zon scheen op je maar jij straalde meer dan de zon voor elkaar krijgt. Ik had een foto moeten maken maar het deert niet, die foto staat op mijn netvlies gebrand. Overdonderd verliefd ben ik op je. En zooo trots. Ik wil dat je dat nooit maar dan ook nooit vergeet.
Ik moet je ook even vertellen dat het bizar knap het is hoe jij met "nieuws" omgaat.
Jij hebt maar 1 doel voor ogen. Gelukkig is dat dezelfde als de mijne en die van papa en van iedereen uiteraard en dat is leven. Blijven leven en bij ons blijven. Wauw!!!
De afgelopen dagen na de kleine operatie ga je top. Je bent weer terug en kan weer lachen. Dat verdien je!! Vanmorgen had je door dat er wat meer nieuws was over wat de koorts veroorzaakte.
Dat klopt. Ik ging even met de artsen zitten en wat jij niet door hebt gehad is dat mama toen heeft geluisterd, haar grootste angst op tafel heeft gegooid, heeft gejankt en gescholden en toen alles weer bijeen heeft gepakt om er te zijn voor jou.
Wij zijn het wonderteam met zijn allen en het komt goed. Maar wederom is er een dalletje die jij door moet om daarna weer een topje van de berg te bereiken. En daar blijven we dan gvd!
Laat ik het even kort uitleggen aan alle mensen die jou zo lief vinden.
Het vinden en behandelen van de infectie heeft zeker zin gehad. Yuna was direct van zowel de pijn en koorts af.
Vandaag kwam de uitslag dat er een positieve kweek was gedaan met een bepaalde bacterie. Op zich al heel wat dat er een oorzaak is gevonden want Yuns heeft al 100en kweken gehad en deze zijn altijd negatief. Fijne is dat er nu een hele gerichte antibiotica gegeven kan worden. Er is alleen 1 nadeel, de bacterie die gevonden is krijg je alleen met wat er nu gedaan is in Yuna haar situatie (lees: diabetes + chemo + lage weerstand) niet weg. Wel onder controle. Feit is dat deze bacterie gaat zitten op niet lichaams eigen plekken zoals een plaat in haar been. Laat Yuna nu net een plaat in haar been hebben omdat het bot ook vanwege de situatie niet volledig aan elkaar kan groeien en dit zorgt voor noodzakelijke ondersteuning. En laat die bacterie nu net daar lokaal blijven zitten.
Omdat Yuna nog een kuur krijgt waarbij haar weerstand naar nihil wordt gebracht is er een minimale kans dat die bacterie zich zal verspreiden. Let wel, de kans is klein. Maar ALS dit zou gebeuren zijn decgevolgen niet te overzien en kunnen we Yuna verliezen.
Een team van specialisten heeft zich over de situatie gebogen en de conclusie is dat de kuren moeten doorgaan en omdat te kunnen doen moet de plaat uit haar been worden verwijderd.
Omdat het bot nog niet aan elkaar zit moet Yuna in het gips. Ik heb nog geen daadwerkelijk voorbeeld gezien maar omdat het gips als doel heeft het bot bijeen te houden is het gehele been, haar heupen en een (hopelijk zo klein mogelijk) gedeelte van haar andere been ingepakt. En dus kan ze minimaal bewegen. Zeg een maand of 3....
Niet slapen of je zij, niet douchen, niet lekker zitten, niet zwemmen, niet in singapore op je prothese rondrennen en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Ik kan gaan opsommen wat er voorheen allemaal voor obstakels zijn geweest maar die kunnen jullie allemaal terug lezen. Ik wil en moet het positief zien maar het wordt soms lastig. Weer een ok, weer een vooruitzicht wat we moeten bijstellen, weer een zware periode voor Yuna en het gezin. Weer tot
1000000 tellen en denken aan het doel....het behalen van een mooi en gezond en gelukkig leven hierna. Nog even geduld!
Lieve Yuna, hier ben ik weer.
Ik vond het zo knap hoe jij omging met de tegenslag van vandaag. Maar je sterkt mij ook door te laten zien dat je mij blindelings vertrouwd.
Je vroeg mij toen ik de kamer binnen kwam (en ik was "gewoon" vrolijk) of ik nieuws had en of je dood zou gaan. Jezus zeg nee!!
Jij zei mij dat dan alles alleen maar mee kon vallen. Ik vertelde van de operatie waarop jij zag dat iedereen het erover eens was dat het moest gebeuren alleen ik niet. Jij zei mij toen; "dan ben ik ook nog niet overtuigd hoor". En het volgende wat je zei is dat jij wist dat als ik het zou willen, jij het ook wil. Meer dan dit lieve Yuna kan je mij niet geven. Jij maakt mij de strijder. Het feit dat jij inmiddels met alles wat je meemaakt vertrouwd op je moeder, dat je 100% achter mij staat maakt dat ik dit kan. Jouw vertrouwen in mij. Natuurlijk weten de artsen het als beste. Beter dan ik. Maar ik ga voor gevoel en jij ook. Moeder en dochter. En ik weet dat wij er komen. Jij bovenal. En natuurlijk kiezen mama en papa dus voor het advies van de artsen en nemen we geen risico. Maar ook meer dan natuurlijk is dat mijn moeder gevoel en bescherming overuren draait en niet blindelings ga voor een advies. Ik wil zelf alles hebben overdacht. Alles voor jou.
Poppie, papa is nu bij jou. Ik ben thuis bij je lieve zusjes en geniet daar even van de aandacht die ik hun kan geven en die ik van ze krijg. Jij maakt daar je lolletje wel.
Donderdagochtend staat de operatie weer gepland. Meis.....ik ben er voor je. Altijd! Wij kunnen inmiddels samen goed de en rustig de ok in en val je weer in mama's armen in slaap. Wakker worden doe je in een gipsen broek en pink it will be! Your wish is our comment!
3x opereren was helaas geen scheepsrecht maar wederom.....op naar de laatste heftige maanden en daarna meis, ligt de wereld voor ons open. Dan komt onze....JOUW tijd om te genieten. Maken we je dromen waar.
Op....naar beter.
Weltrusten lieffie....
Een allergrootste mega knuffel van mama. I LOVE YOU!!
