Ik weet het nog als de dag van gisteren.
Vorig jaar waren vele van ons in Singapore bezig met het laatste klaar stoom rondje. Nog even oefenen voor vele die daarvoor geen renners waren. Op naar 10km.
Toen hebben we met een grote groep voor een lieve papa gerend. Een papa met een hele lieve toegewijde vrouw en 3 kindjes waarvan 1 een vriendinnetje was van Yuna. Hun leven totaal op zijn kop en dan is dit toch het aller aller aller minste wat wij konden doen. Het was mijn eerste "georganiseerde" 10 km en Yuna en Indy stonden mij op te wachten bij de finish. Ik was trotser hun te zien dan te rennen. Dat was een makkie ;-)
Yuna vroeg toen al of zij volgend jaar mocht gaan rennen voor die papa want zij vond zichzelf oud genoeg en als zij nou ook zou gaan rennen werd hij nog gezonder! Lieve kinder logica. Regelmatig heeft Yuna er nog naar gevraagd. En toen liep alles anders.....
Mijn lieve vriendinnetje in Singapore wist dat. En om Yuna toch bij de run te hebben en nu met een dubbele bedoeling is er een shirt gemaakt. Maar liefst 72 mensen, jong en oud gaan rennen voor Yuna. Met bedrukt tshirt zodat ze er toch bij is. En dan nog de mensen die rennen voor haar zonder shirt (of een ander shirt dan ;-), we zitten zo aan 100 man. Zo lief en hart verwarmend. Zo gaaf! En terwijl ik dit aan Yuna voorlees zegt ze dat ze nog steeds wel wil rennen, ook al is ze ziek. "Oh ja, en zonder been".....mijn mega meiske.
Mensen in Singapore, nog 1 weekje. Ren er nog even op los en stuur ons je foto's, filmpjes en noem maar op van volgende week aan ons door.
Wij denken aan jullie. En...ik weet dat het ten overvloede is maar vergeet ook die lieve papa niet. En natuurlijk alle andere mensen die te maken hebben met deze f***ing ziekte. Xxx
Geen opmerkingen:
Een reactie posten