Op 17 September is Yuna voor haar 5e kuur geweest. Eigenlijk leek het redelijk "smooth" te verlopen. We hielden samen ritme aan en elke ochtend kreeg ze les. Slechts 1 keer had ze een mega bange aanval, wederom zo angstig om dood te gaan. We hebben toen haar kinderbed ingeruild voor een groot bed en ik heb beloofd bij haar te slapen als zij dat wilde en haar te beschermen voor angsten. Dit ging goed. Donderdag hebben we haar hele kralenketting bijgewerkt en de score momenteel is al 97 kralen. Heel wat. Dat vindt Yuna wel leuk maar ze hoopt niet op veel groene.....dit zijn slechte dagen. De middag was een drama met plotseling overgeven waarbij haar sonde draadje er ook uit kwam en zij een nieuwe sonde moest. Ergens ging er ook nog iets mis met haar infuusje waardoor deze open sprong en er allemaal bloed uit kwam lopen. Verdriet en paniek maar jeetje wat deed onze pop het toch goed. Ze heeft als troost een babykliniek uitgezocht en wil van die baby de arts zijn. Ze gaaat volledig op in haar rol als verzorgende die de baby met kanker wel beter komt maken. Zo is ze niet de enige in huis met kanker zegt ze :-(
Zondagavond is Hans met haar nog naar het AMC gereden omdat ze uitslag kreeg op haar benen. Het is gelukkig niets ernstigs en mocht weer mee naar huis.
Dat was ook vandaag het geval. Eigenlijk zou kuur 6 vandaag plaatsvinden.....de laatste voor haar operatie. Eigenlijk waren we al huiverig en hadden we wel verwacht dat het niet door zou gaan. Yuna heeft veel pijn in haar mondje en in haar keel en wederom zit alles onder de blaren. Dit maakt het praten moeilijk en eten onmogelijk. Ook haar billen op de plek waar de stickers zitten van haar insulinepompje zijn helemaal kapot.Wat heb ik met haar te doen....
Inderdaad, ze kwam weer mee naar huis en woensdag 2 oktober moeten we ons melden voor haar dan laatste kuur voor de operatie.
Aanstaande maandag hebben we longfoto, mri en botscan..............de angst proberen we te onderdrukken en uit te gaan van al het positieve. Daar laat ik het nu bij.
Ondertussen genieten we van alles wat mogelijk is. We zijn een dagje naar het Dolfinarium geweest en de meisjes hebben sinds kort een verzorgpaard Ior. Ze gaan er volledig in op. Zo mooi en lief om te zien en tevens een goede afleiding. Ze zien dit echt als een wens die is uitgekomen.
Op naar de volgende wensen om die te verwezenlijken!
Als slot voor nu; mensen en vriendjes uit Singapore die aan het zwemmen zijn uit respect voor Yuna; LIEFFFFFF!!!! DANK JULLIE WEL!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten