maandag 24 maart 2014

3 to go (ja nog steeds)

Eigenlijk DURF ik geen woord meer te schrijven. Alles maar werkelijk alles gaat altijd anders. 
De laatste keer schreef ik dat alles goed ging en de bijwerkingen wegbleven. Uiteraard gaat dit anders zodra ik het benoem. Arme Yuna ging sinds die woensdag 11 maart van de glijbaan naar beneden. De aplasie (weinig tot geen weerstand) sloeg in als een klein bommetje en weer moest onze kleine dappere held alles doorstaan. Vechten kan ze! Sinds woensdag ook al koorts maar niet gigantisch hoog. Op zondag had madam een mega dip en ben ik behoorlijk geschrokken. Haar hartslag snel, bloeddruk laag. Gelukkig knapte ze na het geven van extra vocht direct op. Betekende alleen wel toch ook een aantal dagen extra antibiotica waardoor we niet naar huis toe konden. Het plan wat we erna hoopte te volgen werd 'm helaas ook niet. Had dat wel gelukt konden we de chemoteller nu op 2 zetten maar door te lage bloedwaardes was de chemo nog niet mogelijk. 
Maaarrrrrr.....rapa rapapa.....ZE KOMT MORGEN WEL NAAR HUIS!!
12 weken sinds de problemen begonnen. Inmiddels 6 operatietjes verder en ??? chemo's tussendoor zijn we nu op een punt dat de bacterie geheel onder c......
Weet je, ik ga het niet schrijven ook. Ooit maak ik de zin (mocht je het niet kunnen raden) af maar voor nu is het zo dat Yuna weer thuis komt!!
Hoeveel dagen? No idea! Wel met 2 soorten antibiotica waarvan er 1 door een infuus gegeven wordt en dus komt de thuiszorg om hierbij te helpen. 
Chemo 1 van 3 zal ongetwijfeld snel volgen en dan slapen we weer een nachtje of wat in het Amc. Maar voor nu.....HOME!!!!!

Afgelopen donderdag is haar been nog recht gezet en zit er weer een andere externe fixateur op. Deze ziet het er acceptabel uit. Niet voor jaren maar zo komen we een aantal maanden vast door. Al blijft het natuurlijk verre van ideaal maar helaas...soms is er geen keus. 

Wie we erg zullen missen zijn Puck en haar moeder Jeanette. Lieve dames.....we zullen elkaar ongetwijfeld blijven spreken en hopelijk ook zien. 1 ding is zeker...Yuna en Puck zijn ongelooflijke meiden. Bijzonder....en hoe!
Jeanette...Puck kan zich geen betere moeder wensen. Jij bent werkelijk een fantastisch mens! Dank je wel voor alle praatjes. Dat er nog maar veel buiten het Amc zullen volgen!
Morgen kom ik nog een Ah koffietje brengen ;-)

Nu op naar dromenland en vol energie de rest van de week tegemoet!

maandag 10 maart 2014

Yeaha!

Het gaat goed met Yuna! Vorige week maandag heeft ze haar laatste zware kuur toegediend gekregen. De afgelopen maanden was ze  elke kuur moe, misselijk, geen energie, veel bloedneuzen, kapotte slijmvliezen en ga zo door. Dan was het wachten op koorts en dan op naar het AMC voor antibiotica. Het verschil ditmaal is dat we al in het ziekenhuis zijn en antibiotica al wordt toegediend. De bijwerkingen blijven ditmaal weg! Al een week gaat het eigenlijk top en zien we weer onze Yuna die kan genieten van alles wat ze meemaakt. Vanmorgen sprak ik kort de oncoloog en het kan goed zijn dat Yuna door het continue krijgen van vocht een stuk beter door de kuur komt. 
Er komt vast en zeker een lage weerstand aan maar de bedoeling is om daarna huiswaarts te keren en dan de laatste 3 kuren van huis uit te doen (met de "normale" overnachtingen die bij het kuren horen). Nu houden we nog even ons geduld en genieten we van elkaar rondom het AMC. We oefenen en bereiden alles voor om richting huis te gaan. Vanaf nu gaat alles vast alleen nog maar beter!

Vanavond is Yuna op Ned 2 te zien in Man bijt hond om 18.55 uur. Kijken dus!



maandag 3 maart 2014

MEGA YUNA!

Omdat jullie allemaal zo super meeleven deel ik voor een keer een foto van Yuna. Kijk maar goed hoe knap onze wijffie is. Zo bruut. Zo sterk. Zo mooi. Zo krachtig. Zo....MEGA. ZO ALLES. 

Yuna is nog steeds in het AMC waar ze aan het herstellen is. Wel is er een akkoord gegeven voor de kuur. 
Vandaag start dus de op 4 na laatste. 
3 dagen bende dat lijfje in sturen om korte metten te maken met de misschien nog laatste zwevende klote cellen. 
De kuren die ze eerder van deze soort heeft gehad vielen altijd zwaar. Nu lachen we nog. Hopelijk blijft dat maar ook al zou het nu niet, dan is dat voor korte duur. Onze lach even naar de achtergrond om vervolgens dan het laatste, het hardste en het langste te lachen. 

Waarschijnlijk blijft Yuna nog wel wat weken hier en stel dat ze naar huis kan zal zij niet tot veel in staat zijn. Zoveel als kan de tijd aan haar been geven om te helen.
Echt...de tijd dat je ook haar weer in real life zal zien komt steeds dichterbij. 

Hold on! Just like we do! Op naar beter!